Capil ka isi

tanggiling

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

tanggiling [bjn]

Kata banda
  1. binatang manyusui nang basisik wan kada bagarigi, pamakan sarangga, biasanya manggulungakan awaknya sampai jadi babantuk bulat amun disarang musuh wan manggalinding sambil mangaluarakan bau haruk;
    • Tadi aku kam ada malihat tanggiling di hutan tadi, imbah ku paraki tanggilang maka langsung kam inya bukah.
    • Jarang banar wahini kam aku malihat tanggiling pas aku bacari kayu di hutan.