ranjah

Basa Banjar

ran‧jah

Kata gawi

1. manabrak suatu banda atawa urang, baik sangaja atawa kada disangaja.
   • Ranjah barait, di mana maandak mata.
   • Basapida tu kada balilihat habis am taranjah puhun pisang

Éntri turunan

• diranjah
• taranjah
• maranjah