Capil ka isi

pilanduk

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

pilanduk [bjn]

pi‧lan‧duk
Kata banda
  1. Binatang nang kaya kijang halus badiam di hutan, rancak tu disambat urang kancil.
    • Pilanduk nitu katuju mamakan bilungka di kabun pamanku
    • Samalam ada tatamu pilanduk di tangah kartak