Capil ka isi

mancabut

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

mancabut [bjn]

man‧ca‧but
Kata gawi
  1. singhaja taambil barang atau sasuatu nang sudah lawas tatanam
    • Nini handak mancabut sasayuran
    • Malaikat Izrail tu tugasnya mancabut nyawa, iya nyawa
Sasamaan