Capil ka isi

landau

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

landau [bjn]

lan‧dau
Kata banda
  1. Bagian pada awak, nang andakannya di bawah lintuhut, di atas pada bukulali.
    1. Mining landau ti, saban hari pinanya balarap bulu batis.
    2. Ikam mun main bal jangan kada babingkap, kaina sakit landau.

Tarjamahan