Capil ka isi

cacing

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

cacing [bjn]

ca‧cing
Kata banda
  1. hiwan atawa binatang nang malata bajalan, rancak di tanah atawa tampat rigat
    • kada kah ada cacing di salak tu
    • sidin tu kaya cacing panggal bajalan
Éntri turunan

Sufiks