Capil ka isi

kalatau

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

kalatau [bjn]

ka‧la‧tau
Kata banda
  1. Sambatan sagan iwak nang baisi buntut nang panjang wan langkar, rancak dipakai sagan baadu
    • Ayu kita baadu iwak kalatau nah!
    • Kalatau ku bungas banar buntutnya