Capil ka isi

kacacar

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

kacacar [bjn]

ka‧ca‧car
Kata banda
  1. Ngaran panyakit nang maulah kulit baluka-luka asa tabakar
    • Utuh garing kacacar nah
    • Aluh kada turun sakulah marga kana kacacar