Capil ka isi

bandira

Matan Wiktionary

Basa Banjar

[babak]

bandira [bjn]

ban‧di‧ra
Kata banda
  1. Saputung kain atawa kartas sagi ampat atawa sagitiga nang dikaitakan ka hujung tungkat atawa tihang, digunaakan sagan lambang nagara, parkumpulan wan sabagainya.
    • Bandira Indunisia warna habang wan putih
    • Hari sanayan ada upacara bandira di sakulahan